Zaterdagochtend zijn we met Jan, Miranda, Stefan, Lars, Damian en Fenna naar de intocht van Sinterklaas aan het water geweest. Gelukkig waren we redelijk op tijd, dus we konden een mooi plekje vooraan scoren. En dan nog zijn er mensen die 3 minuten voor de geplande aankomst aan komen lopen en dan denken dat ze zo even vooraan kunnen gaan staan. Bij
dit soort dingen kan je pas goed zien hoe mensen zijn!
Het was allemaal leuk gedaan. Fenna heeft met grote ogen naar alles lopen kijken, en Damian heeft uit alle macht lopen zwaaien naar alle zwarte pieten die hij zag of tegenkwam.
Wel wil ik alle zwarte pieten vragen als ze een rij met kinderen pepernootjes aan het geven zijn, dat ze dan ook deze rij even moeten afmaken. Piet was aan het uitdelen en Stefan had netjes gehad en nu was Damian aan de beurt. Maar Piet wordt geroepen en loopt naar een andere Piet. Damian draait zich om, kijkt mij droevig aan en zegt: Ik wil ook perpernootjes??
Tja daar sta je dan. Volgende keer maar een zakje zelf meenemen 
Ach je leert steeds meer! Maar gelukkig kwam er weer een Piet en deze heeft Damian heerlijke pepernootjes gegeven.
Wat voelde ik mij zaterdagavond oud! Damian en Fenna mogen in het weekend een scoen zetten en omdat Sinterklaas in het land is, mocht dit natuurlijk zaterdagavond al. Rianne vroeg aan mij: Waar mogen ze de schoen zetten?
Dan ga je nadenken waar je zelf altijd vroeger je schoen gezet had. Je begint aan een trip naar het verleden en alle dingen weer bovenkomen. Van bang voor zwarte Piet, Sinterklaas op school, je schoen zetten, bij Sint op schoot en er achter komen dat als Sinterklaas niet in Nederland is, hij toch wel een hele boel over je weet wat er allemaal dat jaar gebeurd is, en hoe stout/lief (stout in mijn geval) je wel niet was geweest, tot aan het moment dat je je tandenpoetst en je moeder vertelt dat je vanaf nu geen schoen meer hoeft te zetten. Stort je wereld in? Beetje wel hee!
Maar als ik dan het glunderende gezicht van Damian ziet als deze om een hoekje om de deur kijkt, heel voorzichtig om te zien of er wat in zijn schoentje zit, dan straal je zelf ook. Ik vraag me af of ik het ooit kan opbrengen om dat bekende verhaaltje ook aan mijn kinderen te vertellen.
Sinterklaas tot aan je negentigste forever !!
Ik was niet bekend met de term Sint Maarten, maar in het noorden van het land weten ze precieus wat ik bedoel. Voor diegene die het niet weten:
Sint-Maarten wordt gevierd op 11 november, midden in de herfst. De bomen zijn kaal en het is vroeg donker. Het feest is een echt ‘lichtfeest’ voor kinderen. De traditie is dat kinderen zelf een lantaarntje (lampion) maken van papier, karton, een uitgeholde suikerbiet of pompoen met een kaarsje erin. Hiermee gaan ze ’s avonds als het donker is in optocht langs de huizen. Aan de deur zingen ze een aantal liedjes. In ruil hiervoor krijgen ze een kleine attentie, net zoals Sint Maarten die de helft van zijn mantel aan de arme man gaf. Tegenwoordig bestaat de tractaties uit wat snoep, een manderijn of bijvoorbeeld een stuiver.
Oude tekst want ze hebben het over een stuiver
Maar Damian en Fenna hebben zaterdag 11 november van ook Sint Maarten gevierd in Lelystad. Samen met zien lieve vriendinnetje Luna zijn ze de deuren afgegaan.
Heel de dag bezig geweest om dat liedje in zijn hoofd te krijgen, en je zal net zien. Bij het laatste huis zingt hij het dan eindelijk mee. Wat dingen leren betreft daar is die kleine knul best snel in. Want bij het eerste huis deden ze het netjes voor, maar bij het tweede huis wist hij al way hij moest doen: Aanbellen en handje ophouden. Want dat betekent SNOEPJES !!!!!!
vieren we op zondag 19 november vanaf 13:00.
Mocht u niks te doen hebben deze dag, dan bent u van harte welkom.
Bij de foto in de krant die bij het bericht hieronder staat, kregen we de vraag over welke problematiek Damian en de agent het hadden.
Was het de rondhangende ouderen, de fietsende jeugd op het plein of het vuil bij de containers. Nou Damian vertelde mij dat het hier een uitleg was van de Bob de Bouwer bel. Deze was namelijk oranje en dat vind Damian erg mooi. De agent luistert aandachtig
Gisteren met Rianne, en vrienden naar de Musical “The Wiz” geweest.
Vroeger (hoor de oude …) waren musicals altijd een beetje stijf en oudbollig. Tegenwoordig wordt er veel humor in gebruikt.
Deze was erg leuk, maar de favoriet is nog steeds: Tita Tovenaar.
