Zaterdagochtend zijn we met Jan, Miranda, Stefan, Lars, Damian en Fenna naar de intocht van Sinterklaas aan het water geweest. Gelukkig waren we redelijk op tijd, dus we konden een mooi plekje vooraan scoren. En dan nog zijn er mensen die 3 minuten voor de geplande aankomst aan komen lopen en dan denken dat ze zo even vooraan kunnen gaan staan. Bij
dit soort dingen kan je pas goed zien hoe mensen zijn!
Het was allemaal leuk gedaan. Fenna heeft met grote ogen naar alles lopen kijken, en Damian heeft uit alle macht lopen zwaaien naar alle zwarte pieten die hij zag of tegenkwam.

Wel wil ik alle zwarte pieten vragen als ze een rij met kinderen pepernootjes aan het geven zijn, dat ze dan ook deze rij even moeten afmaken. Piet was aan het uitdelen en Stefan had netjes gehad en nu was Damian aan de beurt. Maar Piet wordt geroepen en loopt naar een andere Piet. Damian draait zich om, kijkt mij droevig aan en zegt: Ik wil ook perpernootjes??
Tja daar sta je dan. Volgende keer maar een zakje zelf meenemen Ach je leert steeds meer! Maar gelukkig kwam er weer een Piet en deze heeft Damian heerlijke pepernootjes gegeven.

[thumb:703:l:s=1:l=p][thumb:704:c:s=1:l=p][thumb:705:r:s=1:l=p]

Wat voelde ik mij zaterdagavond oud! Damian en Fenna mogen in het weekend een scoen zetten en omdat Sinterklaas in het land is, mocht dit natuurlijk zaterdagavond al. Rianne vroeg aan mij: Waar mogen ze de schoen zetten?
Dan ga je nadenken waar je zelf altijd vroeger je schoen gezet had. Je begint aan een trip naar het verleden en alle dingen weer bovenkomen. Van bang voor zwarte Piet, Sinterklaas op school, je schoen zetten, bij Sint op schoot en er achter komen dat als Sinterklaas niet in Nederland is, hij toch wel een hele boel over je weet wat er allemaal dat jaar gebeurd is, en hoe stout/lief (stout in mijn geval) je wel niet was geweest, tot aan het moment dat je je tandenpoetst en je moeder vertelt dat je vanaf nu geen schoen meer hoeft te zetten. Stort je wereld in? Beetje wel hee!
Maar als ik dan het glunderende gezicht van Damian ziet als deze om een hoekje om de deur kijkt, heel voorzichtig om te zien of er wat in zijn schoentje zit, dan straal je zelf ook. Ik vraag me af of ik het ooit kan opbrengen om dat bekende verhaaltje ook aan mijn kinderen te vertellen.
Sinterklaas tot aan je negentigste forever !!