Family Matters!

Het is alweer enige tijd geleden dat we weer wat geplaatst hebben op onze log.
We hadden afgesproken om weer wat meer dingen te gaan posten. Op zich is dit wel 2 maanden goed gegaan, maar
daarna hebben we het weet een beetje laten verslonsen (is dat eigenlijk wel een woord?)
Maar gezien het bezoek wat we gisteren mochten ontvangen, kan ik het niet maken om hier niks over te schrijven.
Eerst maar even in het kort de voorgeschiedenis vertellen. Een goede vriend. Nou ja goed Nee geintje. Maar mijn
maatje, een echt hele goede vriend heeft het geweldige plan opgevat om een jaar of 8 geleden naar Amerika te verhuizen.
Hij had via internet (tja wie niet tegenwoordig) zijn huidige vrouw ontmoet, en is daar maar gaan wonen. Ik ben hier 2 keer geweest
en beloof hem zeker al 4 jaar dat we echt binnenkort weer eens naar hem toekomen.
Nu gingen Martin en Martine (www.martinenmartine.nl) in februari naar California toe en hij had gevraagd of ze drop wilden meenemen voor hem. Later las ik op hun weblog dat ze een reuze gezellige dag hebben gehad en moet eerlijk bekennen dat diep in mijn hart ik er erg van baalde dat ik er niet bij was. Tot zover een beetje de voorgeschiedenis!

Gisteravond waren Martin en Martine bij ons op visite en groot was de verbazing dat ineens Dé voor de deur stond.
Het was weer ouderwets lachen gieren en brullen en we hebben echt weer een trip over memorylane gemaakt. Alle sappige
verhalen van vroeger kwamen weer boven en nog steeds konden we hier hard over bulderen als we elkaar weer aanvulden met vertellen.
De reden waarom hij in NL is hoort hier niet op thuis, maar wil wel even alle betrokken veel sterkte toewensen in de aankomende tijd.
Ik hoop dat deze avond in ieder geval wat afleiding aan hem heeft gegeven.
Zelfs vanochtend was ik er nog vol van, en was nog steeds dingen aan het oprakelen die we meegemaakt hebben. Het
was echt een reuze gezellige avond. Echt Bizar ( ja daar is dat woord weer)
Toen Damian naar bed ging en Dé een knuffel had gegeven, waren wij, Dé, martin en Martine in huis.
Damian was beneden en zag dat iedereen er nog was. Hoe zielig is het dan als Damian naar de trap loopt, omhoog kijkt
en roept: Dé, Dé ben je nou! Hij dacht dat Dé er ook nog was. En ik dacht tja was het maar zo