Family Matters!

Vandaag kreeg ik echt kippenvel. Om duidelijker te kunnen zijn, zal ik eerst een uitleg geven wat kippenvel nu eigenlijk is:
De huid is het grootste orgaan van je lichaam en beschermt je tegen warmte, kou en beschadiging. Als het weer kouder wordt, waarschuwt je lijf je als je te weinig kleren draagt. Elke haar in de huid zit vast aan een spiertje, dat die haar recht overeind kan trekken. Bij (zoog)dieren werkt het zo: als die haartjes rechtop gaan staan, krijgt de ‘vacht’ meer volume. De warme lucht rond de huid wordt op die manier beter vast gehouden. In de loop van de tijd zijn wij mensen kleren gaan dragen om op de kou voorbereid te zijn, maar dat oude signaal werkt nog steeds. De haren komen overeind, alleen zorgen ze nu niet meer voor warmte-isolatie.
Niet alleen kou leidt tot kippenvel. Als iemand met nagels over een schoolbord krast, of als je heel ergens heel erg van schrikt, kunnen de kleine spieren onder je huid ook reageren. En omdat je er dan een beetje uitziet als een geplukt kip, noem je die rare pukkeltjes ‘kippenvel’.
Vooral dat laatste “als je ergens heel erg van schrikt” had te maken met mijn kippenvel.
Voor de lunch belde ik nog even met Rianne om te vragen hoe het met de kids ging. Dit is een interesse omdat je van je kinderen houdt en graag wil weten hoe het gaat.
Na dit gedaan te hebben, denk ik terug aan afgelopen zondag. Ik was met Damian een stukje gaan fietsen en onderweg kwamen we langs de benzinepomp. We hebben hier samen een ijsje gekocht en hebben een half uur voor de benzinepomp in het zonnetje op betonnen paaltjes gezeten en genietend van elkaar en natuurlijk ons ijsje.
Met deze gedachte sla ik de krant open en lees het verhaal van een familiedrama in Haarlem. Een man van 32 dood zijn schoonmoeder en gaat met zijn 2 kinderen van 4 en 6 dacht ik weg. Iets verder lees ik dat een voorbijganger ziet dat de man met zijn hevig tegenstribbelende kinderen het spoor oploopt en waarbij ze overreden worden door de aanstormende trein en komen te overlijden.
Vooral het zinnetje ‘tegenstribbelde kinderen’ bezorgt mij de kippenvel. Ik voel bijna zelf de angst die die kinderen gehad moeten hebben. Ik heb er echt geen woorden voor dat iemand dit kan doen. Ohh wat ben ik blij dat ik zielsveel van mijn kinderen hou.