Tja het is alweer een week of 3 geleden, maar dit zou 'ons' weekend worden. Damian ging logeren bij Oma, en hierbij hadden we gelijk de gedachte dat als Fenna er ook niet zou zijn, dat we dan een heerlijk weekend voor ons tweetjes hadden. Uitslapen, uit eten, naar de film, hmmm heerlijk. Onze huismussen Richard en Angelie waren zo bereidwillig om dat weekend Fenna bij hun te laten logeren, dus ons weekend kon van ons niet meer stuk. Nou ik zal jullie de details maar niet allemaal vertellen, maar nieuwe buren (boren, timmeren) bracht weinig terecht van uitslapen. Na 1,5 uur in de file in R'dam omdat de maastunnel was afgesloten boorde deze file ook nog eens ons heerlijk uit etentje door onze neus, en Fenna was ook nog eens niet te genieten, dus Die kwam ook zondag weer vroeg richting Zwijndrecht. Gelukkig hadden we onze film nog, waar bij niks mis was gegaan. Ik dacht nog ben blij dat dit zonder problemen is verlopen. Vandaag werd ik blij verrast. Ik zie iets en denk nog even terug aan dat weekend. Omdat we voor de film zouden gaan eten, en we van mening waren dat het nu nog niet zo druk is bij de bioscoop, gaan we voordat we gaan eten eerst even de kaartjes ophalen. Het is gelukkig nog niet druk bij de bioscoop als we aankomen zet ik de alarmlichten aan en Rianne stapt uit om de kaartjes op te halen. Na 1 minuut denk ik, waarom blijft die auto nou naast mij staan. Ik kijk opzij en zie en witte vlek, ik kijk wat hoger en zie dat het een busje is. Een gesnorde en ietwat geirriteerde man wijst op mijn raampje. Ik draai (druk op de knop) en mijn raam zakt langzaam naar beneden. Gaat u nog een parkeervak opzoeken zegt de man. Ik kijk op het busje en zie: Parkeerbeheer! Ik geef de man een vriendelijke glimlach, maar hij blijft nors kijken en vertel hem dat ik dat inderdaad zo gaat doen. In mijn achterhoofd had ik hele andere plannen, maar dat ga ik die nors kijkende besnorde man natuurlijk niet vertellen. De man draait (hij wel hahaha) met veel moeite zijn raampje dicht. Ik zie de man rood worden dan de inspanning. Ik blijf het busje volgen, totdat zijn achterlichten 500 meter verder de hoek omdraaien. Ik kijk even of ik Rianne aan zie komen, maar nog geen teken dan Rianne of de kaartjes. Wat schertst mijn verbazing als ik na 1 minuut weer zo'n grote witte vlek in mijn ooghoeken zie. Ik denk: Ik speel even voor randdebiel en heb geen idee dat die besnorde mijnheer weer naast mij staat. Ik probeer niet te veel op te kijken, en doe druk of ik wat aan het invoeren ben op mijn telefoon. Stiekem kan ik het niet laten en zie de man druk wijzen naar mijn raam. Hij is nu niet alleen nors, maar de kleur om zijn snor begint nu ook langzaam een beetje rood te worden. Ik ben nog steeds gek, dus heb ze echt nog niet gezien. De man roept door zijn raampje, maar ik had die van mij natuurlijk netjes dicht. Voordeel van Ford is dat het volume van de radio aan het stuur zit. Nu zat mijn hand daar toch al, en het kost me geen moeite de volume iets harder te zetten. De man ontploft bijna, en snauwt tegen zijn chauffeur. Ik zie het busje achteruit rijden en gaat achter mijn auto staan. De besnorde norse man met nu wel een heel erg rood hoofd stapt uit en baant zich een weg naar mijn auto. Ik schrik me helemaal lam als de deur open gedaan wordt en Rianne instapt. Ik glimlach en zeg: Je bent net op tijd! Ik rij gelijk weg, en in mijn binnenspiegel zie ik dat de man tot op minder dan een meter van de auto afwas. Wat was er vraagt Rianne. Oh zeg ik, hij vroeg of ik wou parkeren! Ik zie de man naar het busje rennen en ze beginnen de achtervolging. Gelukkig voor mij springt het stoplicht na mij op rood, en gniffelend denk ik hoe de man uit zijn pan aan het gaan is in het Parkeer beheer busje. Waarschijnlijk gniffelt de besnorde man nu, want toen ik vandaag thuiskwam lag er zo hele mooie enveloppe. Die pisvlek heeft gewoon een parkeerboete uitgeschreven van 50 euro! Het had zo leuk weekend moeten worden