11 november is de dag, dat mijn lichtje, dat mijn lichtje. 11 november is de dag, dat mijn lichtje branden mag.
Als randstad bewoners is 11 november nieuw voor ons. Op 11 november vieren ze hier Sint Maarten.
Sint-Maarten wordt niet overal op dezelfde wijze gevierd. In sommige plaatsen worden optochten georganiseerd, in andere worden vreugdevuren ontstoken. Algemeen is de lampionnentocht. Deze komt het meest voor in de noordelijke provincies en in Noord-Holland (keuvelen genoemd). De kinderen maken lampionnen of hollen suikerbieten (vergelijk Jack-o’-lantern) uit en gaan met de lichtjes langs de deuren. Daar zingen ze speciale Sint-Maartensliedjes en krijgen in ruil snoep of fruit. Vroeger werd het lichtje rondgedragen in een uitgeholde biet. Hoewel dit nog gedaan wordt, zijn kleurige, door de kinderen gemaakte, lampionnen nu het meest gebruikelijk. In Nederland wordende lampionnen vaak tijdens de schooltijd gemaakt, bijvoorbeeld in de les handenarbeid.
Vanavond zijn dus Damian, Fenna en Iris onder toeziend oog van Papa en Mama, met hun zelfgemaakte lampionnetje langs de deuren gegaan.
Het begon allemaal heel goed, maar na een half uurtje werden de liedjes afgeraffeld en hadden ze het een beetje gehad. Maar wat een plezier hebben ze gehad. De glunderende kopjes bij de deur, luid zingend om daarna een keus te maken uit een grote bak snoep.
Iris wou pas zingen nadat Damian en Fenna klaar waren, dus iedereen was natuurlijk helemaal gecharmeerd van de kleine meid. Dat de liedjes van Iris over Sint Maarten, Sinterklaas of het alfabet gingen maakte de mensen niet uit. het was gewoon schattig om te zien, en om daarna een mooie glimlach en dank je wel te krijgen was voor de meeste mensen helemaal fantastisch.
Met een volle tas met snoep zijn ze lekker naar bed om morgen vroeg op te staan om sinterklaas te verwelkomen.

























