Vanavond was het weer zover. Op de vraag gaan we slapen? antwoorden beide kids volmondig met NEE!
Nu zijn we niet echt onder de indruk van deze volmondige NEE! want slapen gaan ze echt wel!
Dus op de oproep om naar boven te gaan zetten de 2 draakjes zich in beweging richting trap.
En dan begint het hee. Ik moet nog plassen, ik wil nog drinken, mijn woef ligt nog beneden, ik moet nog een kusje geven, je moet nog een boekje lezen, ik moet nog Damian knuffelen, ik moet nog brood halen bij de bakker, ik moet nog poepen, je moet nog even blijven, we hebben nog niet een slaapliedje gezongen.
En zo kan ik nog wel even doorgaan met smoezen (soms moeten ze echt plassen) die ze verzinnen om tijd te rekken om naar bed te gaan.
Ik denk dan terug aan mijn tijd. Deed ik dat ook? Nee vast niet! Maar als je dan op visite bent, en je stelt de vraag, dan blijken alle kinderen dan toch hetzelfde te zijn. Ook ik deed het. Ik ging zelfs gewoon niet naar bed!
Niet naar bed? Ja niet naar bed! Ik wilde niet naar bed voordat ik de legendarische woorden van een legendarisch persoon gehoord had. Hoog en laag konden ze springen, maar ik moest en zou deze woorden horen!
Deze woorden waren heilig voor mij. De persoon trouwens ook. Indien je ondertussen nieuwsgierig geworden bent, dan kan en mag je op onderstaande link klikken. Zet wel je geluid even aan.
Slaap lekker!

Klik hier voor het filmpje